In ‘Prima’ – het vakblad voor alle professionals in het basisonderwijs (nr. 6 – jaargang 3, oktober 2009) – las ik in het artikel ‘Digitale didactiek’ over digitale borden een uitspraak van een collega, leerkracht in groep 8.

De collega bestrijdt in dit artikel dat lesgeven met een digibord meer voorbereidingstijd vergt. Ik citeer: "Het kost me juist minder tijd. Ik gebruik informatie van verschillende sites en via Google vind ik ook van alles."

Helaas voor deze collega, ben ik het hier absoluut niet mee eens! Wat ik ervaar is, dat het maken van een les voor het digibord juist veel tijd kost. Ik ben een fanatieke fan van het digitale bord en ik zou dit bord niet meer willen missen in mijn klas. Maar het bord levert mij (nu nog) echt geen tijdwinst op bij het voorbereiden van mijn lessen. Integendeel, het kost gewoon meer extra tijd om een leuke, goede, boeiende en interactieve les te maken: het opzoeken van materiaal, het bewerken van afbeeldingen, het toevoegen van allerlei ‘effecten’ middels de digibordsoftware en noem maar op.

Vanmorgen gaf mijn stagiaire een katecheseles uit de methode ‘Trefwoord’. De stagiaire had een afbeelding gescand, passend bij het onderwerp van vandaag. Hartstikke leuk! Maar hoeveel tijd heeft daar ingezeten aan voorbereiding voor een lesje van nog geen 15 minuten ..?

Ik probeer de breukenlessen voor mijn groep zo aantrekkelijk mogelijk te maken door bijvoorbeeld afbeeldingen van echte pizza’s te gebruiken (zie het bericht ‘Over plaatjes en zo …’. En dan praat ik nog niet eens afbeeldingen van pizza’s met stukjes van 1/2, 1/3, 1/4 t/m 1/10 … Hoeveel tijd zou daar wel niet in gaan zitten …? Toevallig heb ik deze week geleerd hoe je de ‘stukjes’ van de pizza’s ‘los’ kunt maken, dus uit de pizza kunt schuiven. Hoeveel tijd gaat dat kosten, om dat voor al die breuken te doen ..?

En, wat denk je hoeveel tijd er in gaat zitten om een digiles op te zoeken op het internet? En heb je dan eindelijk een leuke en bruikbare les gevonden, dan moet je er nog de nodige tijd in stoppen om er achter te komen hoe de les ‘werkt’ en om de les aan te passen aan jouw situatie en methode.

Het opzoeken van een geschikt plaatje van de Big Ben en een geluidsbestandje van deze klok heeft me toch wel een half uurtje gekost. En het ging hier maar om een klein deeltje van een aardrijkskundeles van 5 minuten (zie ‘Over plaatjes en zo …’).

En dan het up-to-date houden en nalopen van je bronnen bij het maken van een digitale les; ook dat kost tijd. Wat gebruik je wel en wat niet; wat kan nog beter ..?

Meestal ben ik een groot deel van de zondag kwijt met het maken van enkele lessen voor m’n digibord. Ik maak ze voor de hele week, maar kom niet verder dan wat rekenlessen, taallessen en woordpakketten en een deel van de geschiedenis- en aardrijkskundeles …

Ik praat hier dan nog niet eens over het plannen van m’n lessen. Dat doe ik voor een hele week op de woensdagmiddag op school. Het maken van de digilessen komt hier dan nog boven op.

Ik ben het met je eens als je zegt dat je de gemaakte lessen kunt bewaren en opnieuw kunt gebruiken. Op wat langere termijn gaat het dan misschien wat tijdwinst op leveren, maar de eerste paar jaar niet (althans, dat is mijn mening). Want door het maken van steeds meer digilessen leer je ook steeds meer trucs en handigheidjes die je misschien ook wilt gebruiken in de lessen die je al hebt gemaakt . Dus die al gemaakte lessen loop je een jaar later weer eens na en ga je  ‘verbeteren’ (lijkt mij…).

Het maken van lessen voor het digibord is volgens mij een zeer dynamische activiteit. En ik moet zeggen: het is ook een hele leuke activiteit!!! Ik heb er tenminste een hoop plezier in. Maar stellen dat het lesgeven met een digibord tijdwinst oplevert … Nee, daar ben ik het dus – zoals reeds gezegd – absoluut niet meer eens!!